شما نمی توانید دیگران را مجبور كنید كه دوستتان داشته باشند ولی می توانید به كسی تبدیل شوید كه دوستش می دارند.

نازم به ناز کسی که ننازد به ناز خویش...
ما را به ناز ناز فروشان نیازی نیست.......

جایگاه اصلی ما قلب کسانی است که دوستشان داریم

محبت از درخت آموز که سایه از سر هیزم شکن هم بر نمی دارد

همیشه از كسانی میترسم
كه رشته ای مرا به آنها وصل كرده است
چون نزدیكترها دقیق تر میزنند
زخم هایشان درست در قلبم مینشیند

به جای آنکه به تاریکی لعنت بفرستی ِ، یک شمع روشن کن

کوچک باشیم اندازه نخود
یا بزرگ باشیم قد یک غول
اندازه همیم
وقتی خاموش کنیم چراغ ها را .

پولدار باشیم مثل پادشاه
یا آس و پاس باشیم عین گدا
قدر و قیمتمان یکی است
وقتی خاموش کنیم چراغ ها را .

سیاه باشیم یا سفید
سرخ باشیم یا زرد و نارنجی
یک رنگ می بینندمان
وقتی خاموش کنیم چراغ ها را .

پس خداوند اگر یک وقت بخواهد
رو به راه کند کارها را
راهش شاید این باشد
که دست دراز کند و خاموش کند چراغ ها را .

در جایی که امکان نفرت وجود دارد امکان عشق ورزیدن نیز وجود دارد فقط کافی است از میان این دو یکی را انتخاب کنی.

چرا همیشه بدنبال این هستیم که بدانیم:
چرا گل خار دارد؟
بیایید گاهی بدنبال ان باشیم که بدانیم :
چرا خار گل دارد؟

به خاطر داشته باش كه به فراموشی بسپاری

آنچه را كه اندوهگینت میسازد.

اما هرگز فراموش نكن كه به یاد داشته باشی

آنچه راكه شادمانت میسازد.

وقتی که به دنیا می اییم همه می خندند در صورتی که ما گریه می کنیم .

یادمون باشه که طوری زندگی کنیم که وقتی می میریم

هنگامی که همه گریه می کنند ما بخندیم

درحیرتم ازمرام این مردم ‍پست
این طایفه زنده کش مرده پرست
تاهست به ذلت بکشندش زجفا
تارفت به عزت ببرندش سردست

گاهی زندگی تبدیل به پاییز خزان زده ای می شود و بعد از آن زمستانی یخبندان و طولانی.

ولی آیا تا به حال دیده ای که بهار بمیرد و هرگز نیایید؟

پس هر خزانی را به امید بهارش سپری کن.

هرگز وقتتو با کسی نگذران که دوست ندارد وقتش را با تو بگذراند.

خدایا
به من تلاش در شكست
صبر در نا امیدی /رفتن بی همراه
فداكاری در سكوت/خدمت بی نان
مناعت بی غرور/عشق بی هوس
و دوست داشتن بی انكه دوست بداند
روزی كن

نه مرگ آنقدر تلخ است و نه زندگی آنقدر شیرین که انسان

غرور و عزت خود را در قبال آنها معامله کند

گدایان بهر روزی طفلشان را کور می خواهند طبیبان جملگی مخلوق را رنجور می خواهند همیشه مرده شوران راضیند بر مردن مردم بنازم مطربان مخلوق را مسرور می خواهند

وقتی که دیگر نبود من به بودنش نیازمند شدم
وقتی که دیگر رفت من به انتظار آمدنش نشستم
وقتی که دیگر نمیتوانست مرا دوست بدارد من او را دوست داشتم
وقتی که او تمام کرد من شروع کردم
وقتی که اوتمام شد من آغاز شدم
و چه سخت است تنها متولد شدن
مثل تنها زندگی کردن است
مثل تنها مردن

مغزهای بزرگ درباره ایده ها فکر می کنن
مغزهای متوسط درباره حوادث
مغزهای کوچک درباره مردم
اما من به این فکر می کنم که انتظار محبت و دوستی داشتن از بعضی آدما چقدر توقع سنگینیه

حرف های بسیاری برای گفتن هست و حرف های بسیاری برای نگفتن و ارزش هر کس به اندازه حرف هاییست که برای نگفتن دارد.

اگر خانه ات شیشه ای است هرگر به خانه دیگری سنگ نزن

جمع می کنیم مالی را که دیر یا زود مارا به دل خود فرو خواهد بلعید
محکم می گیریم وبا غرور راه می رویم بر روی چیزی که با تلاقی بیش نیست.

آنکس که دوستش داریم هر گونه حقی بر ما دارد حتی اینکه دوستمان نداشته باشد

به یکدیگر عشق بورزید اما از عشق بند مسازید
دلهای خود را به یکدیگر بدهید اما نه برای نگهداشتن
دوست واقعی کسی است که دستان تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند

هر کس بد ما به خلق گوید
ما چهره به غم نمی خراشیم
ما خوبی او به خلق گوییم
تا هر دو دروغ گفته باشیم

نوشته شده در پنجشنبه 20 بهمن 1384 و 03:02 ق.ظ توسط سید محمود پناهی

ویرایش شده در - و -